บุญที่เกิดจากการให้ความรู้คนมีอยู่จริง

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  บุญที่เกิดจากการให้ความรู้คนมีอยู่จริง หลายคนเลือกจะทำบุญในวันทางศาสนาที่สำคัญ แต่สำหรับฉันฉันเลือกที่จะทำบุญทุกวันด้วยการขีดเขียนอะไรก็ได้ที่เป็นประโยชน์ต่อผู้คน เวลาที่ฉันเขียนฉันจะระมัดระวังไม่ให้เนื้อหามีลักษณะของการอวดตน ไม่เอาตัวเองยกตนข่มท่าน หรือทำให้คนอ่านรู้สึกว่าคนอ่านนั้นด้อยกว่า ความรู้ที่มอบให้กับผู้คนฉันพยายามนำเสนออย่างอ่อนน้อมถ่อมตน อยากให้ทุกคนได้อ่าน เมื่ออ่านแล้วได้ประโยชน์ฉันเองก็ดีใจ เรื่องทั้งหมดที่ฉันเขียนมาจากเค้าโครงของเรื่องจริง มันถูกกลั่นกรองมาแล้ว ฉันเองกลัวมากเหลือเกินว่าถ้าเรื่องที่เขียนมันไม่เกิดประโยชน์ มันจะทำให้ฉันได้รับบาปแทนที่จะได้บุญ

  บุญที่ฉันได้รับฉันสัมผัสมันได้ด้วยใจ ยามฉันมีความสบายใจ และรู้สึกว่าฉันไม่ได้หายใจทิ้ง ฉันเอาเวลามาเขียนเรื่องที่เป็นประโยชน์ เมื่อเขียนเสร็จฉันก็ระลึกนึกถึงพ่อแม่ที่ตายไปแล้ว ครูบาอาจารย์ คนที่ฉันรู้จักที่จากฉันไป สัตว์ทั้งหลายที่อยู่ในเส้นทางชีวิตของฉัน ที่ฉันเคยทำให้พวกเขาลำบาก หรือมีส่วนทำให้พวกเขาต้องตายจากไปแบบไม่ได้ตั้งใจ ฉันอุทิศส่วนบุญทุกครั้งในวันที่ฉันได้ทำดีมอบให้กับพลังงานเหล่านั้น ฉันเชื่อว่าสิ่งที่มองไม่เห็นนั้นมีอยู่จริง พวกเขารับรู้ได้ด้วยจิต

  วันนี้พิเศษหน่อย พ่อ แม่ น้องสาว อาจารย์ชูชีพ เฮียตุ๋ย ตุ้ยนุ้ยหมาพุดเดิ้ลสีดำ ข้าวตัง หัวดำ หมูหยอง หมูดื้อ หมูอ้วน บราวน์ แดง จอร์จ ไจแอ้น หัวขาวที่โดนงูเห่ากินในกรง หมูปิ้ง ปลาทุกตัว นกทุกตัวที่ไม่ได้เอ่ยนาม นกกางเขนที่ชนรถตาย ยาย พี่สาวแม่ และถ้านึกได้หลังจากนี้ ก็ขอให้พวกเขาได้บุญเช่นกัน

  ชีวิตในยามเย็นมีความสุขแบบเศร้าเศร้า คือถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะทำเมื่อวานให้ดีกว่านี้ ทุกชีวิตที่จากไปจะได้รับความสุขจากการที่ฉันได้ทำตัวดีและทำหน้าที่ที่ดีอย่างที่สุด ความเสียใจที่เกิดขึ้นกับฉันจะต้องเกิดกับคนอื่นด้วย จึงต้องระมัดระวังให้ดี ทำหน้าที่ในวันนี้ให้ดีที่สุดเพื่อว่าจะได้เสียใจแค่พอประมาณพอ