น้าสง

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  ฉันรู้จักน้าสง ก่อนปีใหม่ 2569 ทางเฟซบุ๊ก มันเด้งขึ้นมาฉายภาพชายวัยกลางคนคนหนึ่งอายุน่าจะน้อยกว่าฉัน มาบอกเล่าเรื่องการเป็นมะเร็งลำไส้ ให้ความรู้ผู้คนรวมถึงฉันด้วย ฉันติดตามน้าสงมาตลอด ฉันตั้งคำถามในใจว่าผู้ชายคนนี้ในขณะที่กำลังเผชิญกับความตาย ทำไมเขาช่างสงบ มีจิตใจที่เยือกเย็น ดูเหมือนไม่สะทกสะท้านกับมะเร็งร้าย มุ่งทำหน้าที่ของตัวเองแบบป่วยก็รักษาให้ดีที่สุด แล้วหยิบนำประสบการณ์ที่ตัวเองเผชิญกับโรคและการรักษามาบอกเล่าให้ความรู้ผู้คน ถ้าเป็นฉันฉันจะทำแบบผู้ชายคนนี้ได้หรือไม่

  เท่าที่รู้น้าสงก็ไม่ได้เป็นคนมีเงินอะไรมาก ทำงานช่างภาพ ในความเห็นของฉันเรียกได้ว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญการถ่ายภาพคนหนึ่งก็ว่าได้ ฉันติดตามน้าสงมาโดยตลอด ว่างก่อนนอนก็ต้องเปิดดูว่าวันนี้ผู้ชายคนนี้จะสอนอะไรจะเล่าอะไร เขาไปเผชิญอะไรมาและทุกครั้งฉันจะย้อนถามตัวเองว่าถ้าเป็นฉัน จิตใจของฉันจะรู้สึกเช่นไร มันจะสู้ไหวไหม มันจะสงบ มันจะใจเย็นแบบน้าสงได้ไหม พูดไปยิ้มไปไม่มีร่องรอยของความวิตกกังวล มันทำให้ฉันได้มีกำลังใจขึ้นมามาก และอยากเป็นให้ได้แบบน้าสง เจ็บไข้ได้ป่วยอย่างหนักถ้าร่างกายไหวยังออกไปทำงานถ่ายภาพ ชายคนนี้เป็นคนที่อดทนเป็นอย่างยิ่งและน่าสรรเสริญเป็นอย่างยิ่ง

  ปลายปี 2568 ต่อมาจนถึงต้นปี 2569 น้าสงจัดทำปฏิทินตามภาพประกอบข้างล่าง ฉันช่วยอุดหนุนน้าสงมาจำนวนหกชุด ฉันอยากให้น้าส่งได้มีเงินเอาไปต่อสู้กับมะเร็งร้าย ฉันยังเล่าให้คนที่ฉันรักฟัง ว่าคนที่เผชิญกับเรื่องร้ายร้ายส่วนใหญ่จะหมดกำลังใจ โอดครวญตัดพ้อต่อว่าโชคชะตา แต่สำหรับผู้ชายคนนี้ไม่มีเลย ใช้ปัญญาความรู้ที่มีหาเงินกับเรื่องที่ตัวเองถนัด กระจายข่าวบอกมวลชนคนที่ติดตาม ใน Facebook ถ้าสนใจให้มาซื้อปฏิทิน ถือเป็นการค้าขายที่เป็นธรรมมาก ไม่ได้เอาความน่าสงสารมาขายสินค้า แต่เอาคุณค่าของงานที่ตัวเองสร้างสรรค์มามอบให้กับผู้คนแลกเงินเอาไปรักษาตัว ฉันชื่นชมเป็นอย่างมาก

  ช่วงปลายปี 2568 ฉันเป็นคนหนึ่งที่โอนเงินเข้าบัญชีน้าสงโดยไม่ได้บอกกล่าวใดใดกับน้าสง แต่ได้บอกกล่าวกับแม่พ่อที่ตายไปแล้วว่า ขอให้ท่านทั้งสองรับบุญและช่วยผู้ชายคนนี้ด้วย

  ประมาณเดือนเมษายน 2569 ฉันติดตามข่าวน้าสงว่าตอบสนองต่อการให้ยามุ่งเป้ามีค่ามะเร็งที่ลดลง ฉันแอบดีใจและสบายใจเป็นอย่างมาก แต่ลึกลึกก็ยังเป็นกังวลอยู่เพราะปีศาจร้ายไว้ใจอะไรไม่ได้เลย มันพร้อมจะโผล่ขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้ และปลายเดือนพฤษภาคมฉันก็ได้ข่าวว่าการรักษาไม่เป็นผล หมอสองคนหยุดการรักษา จิตใจฉันห่อเหี่ยว รู้สึกหวิวหวิว คิดถึงสภาพจิตใจว่าถ้าเป็นฉันในยามนี้ฉันจะรู้สึกเช่นไร ฉันหอบสภาพจิตใจที่รู้สึกเสมือนว่ากำลังจะตายเอาไปขบคิดอยู่ตลอดเวลา ว่าน้าส่งผู้ชายคนที่ถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับมัจจุราช ใจของเขาจะแตกหักขนาดไหน ใจจะหวิวหวั่นสั่นเทาขนาดไหน ทุกข์ทรมานแสนสาหัสอย่างไรกับความคิดวนไปวนมาว่าลูกเมียคนที่รักจะอยู่อย่างไร

  การจินตนาการคิดว่าฉันกำลังเผชิญกับมะเร็งร้ายที่ไม่มีทางต่อกรกับมัน และกำลังอยู่ระหว่างการนับถอยหลังที่ร่างกายเสื่อมโทรมและทรุดโทรมลงไปอย่างรวดเร็วในอัตราเร่ง ร่างกายผ่ายผอมเหลือแต่กระดูก เป็นความรู้สึกที่ได้เรียนรู้จากน้าสง น้าสงสอนฉันเรื่องมรณานุสติ และการเผชิญความตายอย่างกล้าหาญ นิ่งสงบ สุขุม พร้อมยอมรับ

  วันนี้ 23 กรกฎาคม 2569 Facebook ของน้าสงเด้งข่าวร้ายขึ้นมาว่าน้าสงจากไปแล้ว ขอผลบุญที่น้าสงได้ทำมาจงหนุนนำพาน้าสงไปสู่ภพภูมิที่ดี เดินทางไกลอย่างแคล้วคลาดปลอดภัย ไปในที่ที่มีแต่สันติสุขมีเหล่าเทวดาคอยต้อนรับ และพร้อมคอยช่วยเหลือครอบครัวลูกและภรรยาอันเป็นที่รักของน้าสงให้มีแต่ความสุขความเจริญ สุขภาพร่างกายแข็งแรง เอาชนะปัญหาและอุปสรรคได้ทั้งปวง ทุกคนประสบความสำเร็จกับสิ่งที่หวังทุกประการดังที่น้าสงปรารถนา

  ตามหาน้าสงได้ที่ Facebook Songkran Weerapong