ให้งานการเป็นการพักผ่อน
...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...
วันนี้ขับเข้ามาในซอยท่าอิฐ ตั้งใจจะขับผ่านร้านราดหน้าที่เพิ่งมาเปิดได้ไม่นาน ร้านนี้ชื่อว่าเล่าเซียง ราดหน้าสูตรโบราณ ฉันขับผ่านเวลาประมาณบ่ายสาม เห็นคนไม่เยอะ ในใจคิดว่าร้านเปิดใหม่ต้องอาศัยความอดทน แต่อดทนอย่างเดียวไม่พอ ราดหน้าต้องอร่อยด้วย ไอ้ที่ว่าสูตรโบราณฉันเคยไปลองชิมมาแล้ว และครั้งนี้จะเป็นครั้งที่สาม ถ้าฉันเจอสภาพอย่างที่ฉันเจอสองครั้งที่ผ่านมา ฉันจะเขียนบอกทุกคน
เล่าเซียงในภาพ รอทุกคนอยู่ที่ร้านจริงๆ อายุได้ซัก 70 ปีฉันว่ามีอัตลักษณ์เป็นคนจีนตัวเล็กผอมเรียบบาง ดูท่าทางสงบ เหมือนยอดฝีมือที่ไม่อยากให้ใครรู้ ฉันเองอยากชวนเล่าเซียงคุย ทำไมจึงมาเปิดร้านในซอยท่าอิฐนี้ และที่สำคัญทำไมต้องยกมือไหว้ลูกค้าทุกคน ไม่เพียงเล่าเซียงที่ยกมือไหว้ลูกค้า ผู้บริหารในร้านอีกนับได้ประมาณสามคนก็ยกมือไหว้ลูกค้าทุกคน อายุเล่าเซียงและผู้บริหารที่ฉันว่า เข้าสู่ยามเย็นกันแล้วทุกคน รวมอายุคนสี่คนที่ดูแลร้านราดหน้าต้องมี 240 ปี
สามครั้งที่อยากไปกินราดหน้า ผัดซีอิ้ว ที่มีสโลแกนว่า “หมูนุ่ม ผักกรอบ เส้นหอมกระทะไฟแรง” ที่บรรยากาศภายในร้านการันตีว่า ถ้าไม่อร่อยว่าทีมยามเย็นสี่ชีวิตได้ ใครเข้ามาแล้วต้องปิดประตูเรื่องความพลาดหรือการมาผิดที่ ที่นี่คือที่ใช่สำหรับคอราดหน้า คอผัดซีอิ้ว ฉันเองไม่ได้ชอบสองเมนูนี้เท่าไร แต่ก็ไม่ได้เกลียด และที่วันนี้มาครั้งที่สามเพราะอยากมาเจอพฤติกรรมการดูแลลูกค้าของเล่าเซียงและผู้บริหารทั้งสามมากกว่าอยากมากิน การมาที่นี่ให้แรงบันดาลใจแก่ฉันมากมาย ฉันเองชอบความอ่อนน้อมถ่อมตน และยิ่งเห็นคนที่มีอายุมากกว่าฉัน เลขหกเลขเจ็ดกันแล้วยกมือไหว้ลูกค้าทุกคนแบบไม่สนใจว่าจะไหว้คนที่อายุน้อยกว่า ขอแค่เป็นลูกค้าที่มาอุดหนุนเป็นพอ ทำให้ฉันคิดถึงร้านนี้มาก แบบว่าถ้ามีโอกาสฉันจะมาอุดหนุนแม้ไม่ชอบกินราดหน้าก็จะมาอุดหนุน
บรรยากาศภายในร้านเป็นห้องแอร์เย็นสบาย  ความสะอาดใช้ได้ ยิ่งเครื่องปรุงสำหรับฉัน ฉันให้ความสำคัญมาก เพราะกระทบกับสุขภาพของฉันโดยตรง วันนี้ฉันสั่งผัดซีอิ๊วพิเศษ เป็นการผัดจานต่อจาน  และได้รับข้อมูลจากผู้บริหารหนึ่งในสี่คนว่า “ที่นี่เป็นผัดซีอิ๊วที่ไม่ใส่ซีอิ๊ว สูตรของเล่าเซียงเอง” ฉันหันไปตอบว่า แปลกดีไม่ใส่ซีอิ๊วแต่อร่อย สำหรับฉันคนไม่ได้รักสองเมนูอย่างที่บอกไปในตอนต้น ถ้าฉันว่าอร่อย มันน่าจะต้องอร่อย แต่ 10 ปากว่าไม่เท่าตาเห็น เรื่องแบบนี้ต้องลองเองในซอยท่าอิฐ ร้านตั้งอยู่ติดถนนซอยท่าอิฐตรงข้ามตลาดท่าอิฐ สามารถเลี้ยวรถไปจอดยังที่จอดรถหลังร้านได้ สังเกตรถตู้โตโยต้า Alphard เลขทะเบียนประมูล ฉันไปสามครั้งเห็นทุกครั้ง และป้ายที่เขียนว่าทางเข้าร้าน ยามเปิดประตูเข้าไปจะเจอทีมผู้บริหารยามเย็นให้การต้อนรับอย่างประทับใจสองครั้งแรกฉันตั้งรับการไหว้ตอบช้าไปหน่อย แต่สำหรับครั้งที่สามนี้ (10/5/69) ฉันเตรียมตัวมาดี ตั้งรับการไหว้แบบ 4 รุม 1 ได้แบบลีลาดี เป็นธรรมชาติและเป็นกันเอง
“ช่วยประชาสัมพันธ์ร้านให้หน่อยนะค่ะ” แว่วเสียงจากหนึ่งในสี่ผู้บริหารยามเย็น ฉันพยักหน้าแล้วยิ้มพร้อมพูดว่า “อร่อยครับ” นึกในใจว่า วันนี้แหละก่อนพระอาทิตย์จะตก ฉันตกลงใจแน่วแน่แล้วว่าจะเขียนเรื่อง “เล่าเซียง ราดหน้าสูตรโบราณ” ที่นี่ยกมือไหว้คนจากใจจริง ที่นี่ขายทั้งราดหน้า ผัดซีอิ้ว และยังแถมให้เห็นตัวอย่างของความอ่อนน้อมถ่อมตนว่า มันช่วยค้าขายได้จริง ถ้าฉันอยากประสบความสำเร็จฉันต้องขายตัวเองให้ได้ด้วย ของอร่อยอย่างเดียวก็มีแค่รูปธรรม แต่ถ้าใส่ความละมุนที่อิ่มทางใจเข้าไปด้วย ของอร่อยนั้นจะใช่ของอร่อยที่มีคุณค่าอย่างแท้จริง
ท่านใดเป็นคอราดหน้า ผัดซีอิ้ว หมูนิ่ม ผักกรอบ ที่มันกรอบเพราะเขาปอกเปลือกผักคะน้าอย่างพิถีพิถัน ไม่ดีเอาทิ้ง ผักคะน้าจึงโคตรกรอบ ให้นึกถึงซอยท่าอิฐ ถนนรัตนาธิเบศร์ ลงสะพานพระนั่งเก้าเลี้ยวขวาเข้าซอยท่าอิฐ ตรงไปตามถนนซอย จะถึง ตลาดท่าอิฐ และที่นั่นร้านตรงข้ามตลาดชื่อว่า “เล่าเซียง ราดหน้าสูตรโบราณ” รอการพิสูจน์ของคุณอยู่ อย่าลืมซ้อมรับไหว้ จะได้อะไรดีๆ กลับมามากมายนอกเหนือจากความอร่อย
10/5/69...
.........