พรของเธอ

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  กำลังจะเข้าสู่เวลาของความหนาวเย็นในรอบ 40 ปี ฉันสัมผัสได้ว่า เธอมาถึงแล้ว เช้าวันนี้ที่ฉะเชิงเทรา ใกล้จะ 6.30 น. ฟ้ายังเป็นสีดำ ฉุกให้ตั้งคำถามว่า เป็นเพราะเธอจะมาเยือน? ดวงอาทิตย์จึงตื่นสาย เพราะวันสบายๆ ไม่ต้องรีบเร่งรีบร้อน

  เมื่อแสงของวันใหม่โผล่ขึ้นที่ปลายฟ้า บอกความจริงว่า ชีวิตยังคงดำเนินไป พร้อมกับลมเย็นที่พัดกระแทก เธอมีพลังมากเหลือเกิน เหมือนเด็กที่ตื่นตาตื่นใจกับของเล่นใหม่ ที่เล่นอย่างลืมเหนื่อย ฉันเองหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาใส่ แล้วทักเธอในใจว่า ฉันจะต้อนรับเธอ วันนี้ และอีก 2 วัน ฉันจะให้เวลากับเธออย่างเต็มที่ เพราะฉันไม่รู้เลยว่า ถ้าเธอกลับไป เธอจะกลับมาอีกครั้งเมื่อไร ถ้าเธอกลับมาอีก 40 ปีข้างหน้าล่ะ? ฉันจะอย่างไร? เวลาสำหรับการต้อนรับเธอจึงมีค่า มีความหมายสำหรับความทรงจำที่ได้สัมผัสพบเจอเธอในครั้งนี้ ฉันจะกอบโกยเก็บความทรงจำที่เธอมาเยือน อะไรที่ขัดขวางความทรงจำที่ต้องระลึกนึกถึงเธอ ฉันจะหยิบวางต่อจากเธอเป็นที่สอง

  ลมหนาวรอบ 40 ปี หากฉันอธิษฐานขอ ขอให้พลังลมที่พัดแรงในวันนี้ ที่ฉันกำลังมองใบไม้ที่กำลังเต้นระบำอยู่ในตอนนี้ พัดลากความทุกข์จากตัวให้ปลิวไปไกล ไปให้ไกลแสนไกล แล้วขอรับมอบความสุข ความสงบ ที่เธอนำมาจากแดนไกล มาจากยอดเขาไกรลาส ธิเบต มาให้ฉันและทุกคน ฉันขอน้อมรับ จากวันนี้เป็นต้นไป ฉันจะมีความสุข ขอบใจเธอมากๆ

  พรของเธอ เธอแสดงได้ด้วยลมและความเย็น ส่วนฉันรับพรของเธอด้วยสติ และความตั้งใจที่จะให้ค่าความสำคัญ เหมือนเธอเป็นแขกคนสำคัญที่จะมาเยี่ยมบ้านของฉัน ฉันจะเตรียมตัวให้ดีที่สุด เธอไม่ต้องเกรงใจฉันนะ ทำทุกอย่างเหมือนที่นี่เป็นบ้านเธอเองเลย