ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้ปะทะกับ K9
...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...
เมื่อก่อนเห็นอะไรก็วิพากษ์วิจารณ์ มันอดไม่ได้ที่จะไม่เสนอความคิดเห็น ตอนนั้นฉันเห็นว่าการเสนอความคิดเห็นเป็นการแสดงตัวตนของฉัน คนข้างนอกจะได้รู้ว่าฉันนั้นไม่ธรรมดา
บ่อยครั้งที่การแสดงความคิดเห็นของฉันโดนต่อว่า เจ้านายฉันดุว่าหยุดได้แล้ว ฉันเลยต้องเบาความคิดเห็นของฉัน กว่าฉันจะหยุดเสนอความคิดเห็นแบบเลอะเทอะได้ ก็กินเวลามากพอ
มาวันนี้ฉันรู้แล้ว ว่าวัยเด็กของทุกชีวิตต้องตื่นเต้นและลิงโลดกับชีวิต ความอวดตนและความหลงตนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มันต้องดำเนินต่อไปเพื่อก่อกระบวนการเรียนรู้ ในขณะที่การสังเกตตัวเองก็ดำเนินการต่อไปด้วย สองสิ่งนี้ตีคู่กันจนถึงวันหนึ่ง จะก่อเกิดความเข้าใจว่าสิ่งที่ทำไปมันไม่มีประโยชน์ มันไร้ประโยชน์ มันไม่เป็นคุณกับชีวิต มันนำมาแต่โทษ ทำลายความสงบใจ ทำลายความเข้าใจ ทำลายความก้าวหน้า สูญเสียเวลาของชีวิตไปโดยเปล่าประโยชน์
ฉันเคยปะทะกับผู้ที่จบหลักสูตรอบรม K9 ฉันหาเรื่องมันแทบตาย ด้วยเพราะความหมั่นไส้ ท้าตีท้าต่อย ตวาดตะโกนด่าทอและเหยียบหยาม ด้วยเพราะเห็นมันแล้วหมั่นไส้จริงๆ แต่มันกลับนิ่งเงียบ หันหน้ามองฉันแล้วไม่โต้ตอบใดใดทั้งสิ้น เหมือนฉันไม่มีตัวตน มันก็เหมือนฉัน มันทำแบบนี้ได้ยังไง ค่ำคืนนั้นฉันนอนไม่หลับ คิดทบทวนตลอดทั้งคืน ว่ามีแบบฉันที่มีพฤติกรรมตรงกันข้ามกับฉัน ที่สามารถทำประโยชน์ให้กับผู้คน ทำภารกิจที่ยากยากที่ฉันทำไม่ได้ มีบุคลิกท่าทางที่สง่าผ่าเผย สงบ นิ่งเงียบ หน้าเกรงขาม มีมิตรไมตรี เป็นผู้ดี และน่ายกย่อง
จากวันนั้นฉันสะท้อนใจ ตื่นรู้ขึ้นมาทันที ว่าการหลงตน การอวดตน การหาความสุขที่ให้คนมาสนใจ เป็นเรื่องที่น่าขยะแขยง ฉันไม่ควรทำอีกต่อไป K9 ถือว่ามีบุญคุณต่อฉันจริงๆ ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้ปะทะกับ K9 ฉันก็ยังคงเป็นน้ำที่เต็มแก้ว มีชีวิตแบบเสียข้าวเสียของ หาความเจริญไม่ได้
เช้าวันนี้ที่ฉะเชิงเทรา ฝั่งตรงกันข้ามกับร้านป้าแมว ฉันสงบนิ่ง หมอบดูผู้คนผ่านไปมา ไม่เห่าหอนแบบแต่ก่อน เพราะฉันแยกแยะได้แล้ว ว่าต้องทำหน้าที่ตอนไหน ตอนไหนไม่ใช่ฉันจะไม่เสียพลังงาน อยากบอกคนที่มาอ่าน ว่ายามที่จิตใจไร้อัตตา ความสุขความสงบบังเกิดขึ้นกับชีวิต สามารถเปลี่ยนชีวิตให้กลายเป็นชีวิตใหม่ ที่มีคุณค่า เป็นประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่น จะไม่มีไปทำให้ชาวบ้านต้องเดือดร้อนอีกต่อไป
เชื่อฉันเถอะ ว่าทุกชีวิตเปลี่ยนแปลงได้ แค่ใส่ใจสังเกตตัวเองว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน เมื่อได้คำตอบแล้วชีวิตจะค่อยค่อยเปลี่ยน
27/5/69...
.........