คนใหม่คนนี้ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  เริ่มต้นชีวิตของทุกคนมักเชื่อว่าความคิดของตัวเองใช้ได้ ใช่ ถูกต้อง ไม่เคยได้ตั้งคำถามถามตัวเองเรื่องความคิดที่ถูกต้อง เพื่อจะสำรวจลงไปถึงก้นบึ้งของความคิด ว่าทำไมจึงคิดเช่นนั้น ถ้าได้ทำการสำรวจบ้าง จะพบเจอความจริงที่น่าสนใจตรงที่รู้ว่าตัวเองคิดผิด คนทุกคนย่อมคิดผิด เพราะเวลาได้สอนให้ทุกคนรู้ว่าที่ผ่านมานั้นคิดผิดผ่านเรื่องราวที่สร้างปัญหาให้กับชีวิต อย่างเพื่อนยืมเงินแล้วไม่ยอมคืน อย่างการเข้าค้ำประกันให้กับคนที่เชื่อว่าเค้าเป็นคนดีไว้ใจได้ อย่างการเทใจให้กับเพื่อนแต่สุดท้ายต้องมาทะเลาะกันอย่างรุนแรง และเรื่องราวอีกมากมายที่จบลงด้วยคำพูดที่ว่าถูกหลอก ถูกหักหลัง เราโง่เอง เราไม่น่าเลย เราพลาด เราคิดผิด ก่อให้เกิดความเสียใจมากมาย ต้องย้อนกลับไปแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นที่ความคิดผิดได้มอบให้

  บางคนโดนความคิดผิดเล่นงานแค่สองครั้งก็หวาดกลัว ไม่มีครั้งที่สามอีกต่อไป เกิดการตื่นรู้พาให้รู้จักตัวเองว่าตัวเองที่ผ่านมานั้นใช้ไม่ได้เลย เป็นคนโง่ที่อวดฉลาด และแปลกมากที่พอรู้ว่าตัวเองเป็นคนที่ใช้ไม่ได้ ความใช้ได้ก็เกิดขึ้นทันที มันเหมือนการหายตัวจากคนเดิมแล้วเปลี่ยนเป็นคนใหม่แบบไม่ต้องใช้เวลาเลย คนใหม่ถือกำเนิดขึ้นมาดูโลกมาพร้อมกับความคิดที่สวนทางกับความคิดที่เคยเป็นมาในอดีต ความคิดใหม่เหมือนจะไม่ได้ใช้สมอง แต่ใช้ความเข้าใจ ซึ่งความเข้าใจเป็นเรื่องของจิตวิญญาณบงการความคิด เกิดความคิดที่ไม่ใช่ความคิดแต่เป็นความเข้าใจ และความเข้าใจไม่ได้พาความคิดออกมาแต่พาความเห็นที่ถูกต้องออกมาที่เรียกว่า “ สัมมาทิฏฐิ” ปรากฏอยู่ในมรรคมีองค์แปดที่แปลว่าหนทางสู่ความสำเร็จ หรือหนทางสู่การบรรลุสัจธรรม

  เมื่อคนเลิกใช้ความคิด แล้วหันมาใช้ความเห็นที่ถูกต้อง ความขัดแย้งทางความคิดก็จะยุติลง การยุ่งกับผู้อื่นก็จะยุติลง เพราะคนที่ไม่เห็นด้วยกับเราไม่เข้าใจเราเขาก็ถูก คนที่เห็นด้วยกับเราและเข้าใจเราเขาก็ถูก เกิดปรากฏการณ์ถูกทั้งคู่ ถูกแบบมิจฉาทิฏฐิ กับถูกแบบสัมมาทิฏฐิ ถือว่าถูกทั้งคู่ ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องให้อีกคนมาเห็นด้วยกับเรา เราจึงมีเวลาเหลือมากพอที่จะทำงานของชีวิตให้ได้ดั่งใจที่ปรารถนา ไม่มีเสียเวลากับการพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูก ชีวิตในแต่ละวินาทีจึงเป็นชีวิตของเราแต่เพียงผู้เดียว ไม่มีใครไม่มีผู้ใดไม่มีความเห็นใดมาฉุดกระชากให้การเดินไปข้างหน้าต้องชะงักงัน เกิดภาวะการยุ่งอยู่กับตัวเอง ยุ่งอยู่กับภารกิจหน้าที่ของตัวเอง ยุ่งอยู่กับความฝันของตัวเอง ยุ่งอยู่กับการพึ่งพาตัวเอง ไม่ประสงค์จะให้ใครมาช่วย แต่ประสงค์จะเป็นฝ่ายช่วยเหลือผู้อื่นเป็นหลัก แม้ไม่ได้มีเงินมากหรืออาจไม่ได้มีเงิน แต่ก็สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้เพราะรู้แล้วว่าการมีความเห็นที่ถูกต้อง หรือสัมมาทิฏฐิ หรือปัญญา สามารถช่วยเหลือผู้คนได้ ดีกว่าช่วยด้วยเงินด้วยซ้ำไป คนนี้จึงเปลี่ยนไป

  การเปลี่ยนแปลงตัวเองที่คิดว่ามีความจำเป็นต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างสูง ถ้าสังเกตดีดีจะพบว่าเกิดจุดของเวลาสองจุด มีจุดเริ่มต้นแล้วมีจุดสิ้นสุด จุดสิ้นสุดคือจุดที่เกิดเป็นคนใหม่ต้องการเวลาเพื่อสร้างระยะทาง ผู้เดินทางอาจท้อแล้วเดินไปไม่ถึง จะด้วยเหตุผลใดก็แล้วแต่ อย่างอาการไฟไหม้ฟาง ไฟลุกโชนอยู่ในใจแป๊บเดียวไม่นานไฟมอดดับลง พาให้การเดินทางไปไม่ถึงเป้าหมายคนใหม่จึงเกิดขึ้นไม่ได้ แล้วจะเป็นคนใหม่ก็จะ จะอยู่ร่ำไป แต่กับการเปลี่ยนแปลงที่ความคิดได้เล่นงานชีวิตถึงขั้นทำให้ชีวิตชำรุดเสียหายลำบาก จะเกิดความหลาบจำ และวินาทีที่ใจสัมผัสชิมรสของความหลาบจำนั้นคนใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้น ถ้าสังเกตดีดีจะไม่มีสองจุดที่เกิดเวลาเพื่อสร้างระยะทางขึ้น จะมีแค่จุดเดียวเท่านั้นที่เปลี่ยนจากคนเก่าเป็นคนใหม่ จะเรียกภาวะนี้ ว่าการหายตัวก็ว่าได้ คนเก่าหายสาบสูญไปกลายเป็นคนใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม และคนใหม่คนนี้ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ เพราะไม่ได้ใช้ความคิดดำเนินชีวิตแบบแต่ก่อน