ครูกังวล
...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...
คนเป็นครู กังวลเสมอยามที่ต้องสื่อสาร ต้องบอก ต้องเล่า คนเป็นครูจะละเมียด จะลงรายละเอียดให้ลูกศิษย์เข้าใจแบบเคลียร์ที่สุด
ความที่ครูกังวลว่าลูกศิษย์จะไม่เข้าใจ ทำให้พฤติกรรมของครูเหมือนย้ำคิดย้ำทำ ครูจะพูดครั้งเดียวไม่พอ เขียนสอนครั้งเดียวก็ไม่พอ จะต้องพูดเขียนซ้ำๆ เพื่อให้ลูกศิษย์เข้าใจให้ถูก
เพราะความใส่ใจที่มากเกินพอดี ความโมโหจึงบังเกิด ทำไมลูกศิษย์ไม่ได้ดั่งใจ ทำไมไม่อ่านซ้ำๆ ทำไมจึงหยาบ ไม่สนใจรายละเอียดที่ครูโฟกัส ครูเครียด ครูกลัว ครูกังวล ไม่อยากให้ลูกศิษย์เสียหาย อยากเห็นลูกศิษย์พ้นปัญหา มีความสุขกายสบายใจ ครูทุกข์มาก ลูกศิษย์จะรับรู้ จะเข้าใจ?
เส้นทางเดินของฉัน ฉันได้ทำหน้าที่ครู ที่เป็นทุกข์แทนลูกศิษย์ ฉันทุกข์มาก ฉันไม่มีความสามารถพิเศษที่สามารถเปิดปิดลิ้นชัก เอาปัญหาของลูกศิษย์ใส่ในลิ้นชักในยามที่ฉันต้องพักผ่อน ไม่สนใจปัญหา เพราะเป็นเรื่องของคนอื่น ต้องรู้จักแบ่งเวลา ฉันแบ่งเวลาไม่เป็น
สามสิบปีผ่านมา ฉันสอนทุกคนที่ทำหน้าที่ครู ทำหน้าที่ที่ปรึกษา ฉันบอกว่า ให้ใส่ใจปัญหาของลูกค้า เสมือนปัญหานั้น เป็นปัญหาของพ่อ ของแม่เรา เราจะได้ซาบซึ้งกับความทุ่มเท อันเป็นผลมาจากความรักที่เกิดขึ้นในใจ
ความรักเมื่อเกิดขึ้นในใจเมื่อไร ชีวิตก็แลกได้ อย่าว่าแต่ทำงานให้ดีเลย

26/12/67...
.........