วันนั้นไม่น่าทำไปเลย

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  เรื่องราวที่ผ่านมานานพอ ทำให้รู้สึกว่า “ มีเหตุผลในวันนั้น แต่ไม่มีเหตุผลในวันนี้” วันนั้นไม่น่าทำไปเลย วันนั้นถ้าตรองให้ดีจะรู้ว่าไม่สมควร เหมือนเหตุการณ์ตอนเป็นเด็ก แม่เคยเตือนเคยสอนแต่ขัดแย้งไม่เชื่อ มาวันนึงเมื่อโตมารู้ความจริงว่าแม่พูดถูก

  สมองล้วนล้วนที่ทำให้เกิดเรื่องราวแบบนี้ สมองจึงเป็นตัวแสบ พาคนวางชั้นวางเชิง หากลยุทธ์ หาวิธีจัดการ สร้างเกมล่อลวงคน ออกแบบและหวานล้อมจิตวิทยาบงการคน ทั้งหมดล้วนมาจากความคิดที่สมองเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ถ้าเข้าใจสมองได้พฤติกรรมจะเปลี่ยน เหมือนหงายของที่คว่ำให้กลับมาอยู่ในภาวะปกติ ทำให้ของนั้นสามารถใช้ประโยชน์ได้ ชีวิตก็เหมือนของถ้าจับที่คว่ำหงายขึ้น ชีวิตก็เป็นประโยชน์และไม่กัดเจ้าของ ไม่ต้องทำให้เจ้าของออกลีลา วางมาดวางเกม เล่นบทบาทชิงตุ๊กตาทอง

  ยามของหงายขึ้น ปัญญาก็โผล่ขึ้นมา จะเกิดความรู้ความเข้าใจ จะคลายความยึดมั่นถือมั่น ไม่ถือดีอวดเก่ง ไม่ถือทิฏฐิอีกต่อไป เหตุผลจะลดลงหรืออาจไม่มีเลย เหลือแต่ความเข้าใจที่เรียบง่าย ชีวิตเบาสบาย ไม่มีความคิดกดทับที่เป็นเหมือนแผลกดทับอีกต่อไป ความจริงใจก็จะเกิดขึ้น เล่ห์เหลี่ยมจะหายไป กลายเป็นคนใหม่ที่มาจากข้างในไม่ใช่มาจากสมอง

  วันนี้หันหลังกลับไปมองทางที่เดินผ่านมา ลองตรวจสอบดูว่า มีเรื่องอะไรที่ได้ทำผิดพลาดไปบ้าง ซึ่งวันนี้รู้อย่างซึ้งใจต่อเรื่องที่ผิด บนเงื่อนไขที่ต้องไม่หลอกตัวเองว่าตัวเองยังไม่ผิด สาเหตุที่ต้องหลอกตัวเองก็หนีไม่พ้นความโลภ ความโกรธ ความหลง สามสิ่งนี้ทำให้คนกลืนน้ำลายตัวเอง แม้จะมีคนที่เห็นด้วยมากมาย แต่เขาเหล่านั้นเดือดร้อนจึงเลือกการเอาอกเอาใจ การเห็นด้วยเพื่อปกป้องตัวพวกเขาเองให้ยังคงอยู่สบาย

  การรู้จักตัวเองเปลี่ยนคนได้จริง สมองจะถูกบุกและถูกยึดอำนาจกลับมา ทำคนแยกระหว่างความคิดกับปัญญาได้ ว่าแบบไหนคือความคิดที่สร้างอันตรายและความสูญเสีย แบบไหนเป็นปัญญาที่สร้างความสงบเย็นพาไปสู่ความสำเร็จ และพาไปสู่การมีชีวิตที่เป็นประโยชน์ ที่ทุกวันจบลงด้วยการทำหน้าที่และพบเจอความสุขตลอดเส้นทางที่กำลังจะเดินไป