คนที่ไม่ถูกระบุชื่อก็ได้รับความเสียหายได้

  มันเป็นค่ำคืนแห่งความทุกข์ระทม ทำไมมีคนมาทำกับฉันแบบนี้ มันไม่เป็นธรรมเลย กิจการกำลังไปได้ดี อยู่ๆ ก็มาบอกว่า ต้องเลิกเพราะกิจการนี้เป็นการขัดแย้งในเชิงผลประโยชน์ บริษัทการตลาด หาลูกค้ามาให้บริษัทผลิต มุ่งหวังว่าจ้างบริษัทผลิตให้ผลิตได้ในราคาถูก แล้วบริษัทการตลาดของฉันเอาสินค้าไปขายในราคาสูง margin ได้ 20% ส่วนบริษัทผลิต margin ได้ 5-10%

  บริษัทผลิตลงทุน 300 ล้าน บริษัทการตลาดลงทุน 1 ล้าน ฉันถือหุ้นนิดเดียวในบริษัทการตลาด และเป็นพนักงานด้วย ฉันไม่เห็นด้วยที่บริษัทการตลาดของฉันจะต้องเลิกไป บริษัทของฉันผิดอะไร กำลังไปได้ดี ยอดขายกำลังโต อยู่ๆ มาเอาเปรียบฉัน มาโกงฉัน ฝีมือฉัน ผลงานฉันถูกย่ำยีด้วย...

  จะว่า ว่าความไม่พอใจเหมือนภูเขาไฟที่กำลังคุกรุ่นก็ว่าได้ ค่ำคืนแห่งความทุกข์ระทมแสนทรมานเยี่ยงนี้ กูโพสต์ประจานเลยดีกว่า

  โพสต์ประจานแบบเล่าเรื่อง ไม่เอ่ยชื่อใคร เหมือนเขียนนิยายเล่าเรื่อง เปิดสาธารณะไปเลย น่าจะระบายความเครียดได้ แถมยังส่งสาสน์ไปถึงไอ้คนชั่ว ที่เอาเปรียบ เฮงซวย

  หลังโพสต์ไม่นาน มีเหล่าผองเพื่อนเข้ามาให้ความเห็นมากมาย เหล่าผองเพื่อนรู้ว่า เกิดอะไรขึ้น เพราะเวทีโพสต์นี้ไม่ใช่เป็นที่แรก หรือครั้งแรก จึงส่งกำลังใจมามากมาย หนึ่งในกำลังใจนั้นบอกว่า จะเลิกค้ากับบริษัทนี้ บริษัทนี้มันชั่ว

  เยอะแยะมากมายที่ให้กำลังใจ พร้อมด่าผู้บริหารบริษัทผลิตว่า ไร้สำนึก ทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ เชื่อโพสต์ที่อ่านแบบไม่สงสัย มั่นอกมั่นใจว่า คนโพสต์เป็นคนดี เป็นผ้าขาวที่บริสุทธิ์ ถูกคนกระทำย่ำยี ผู้บริหารบริษัทผลิตเลยเละในการแสดงความคิดเห็น

  วันนี้ผมประชุมทีมทนาย เราคุยกันว่า คนเยอะเลยที่ไม่เข้าใจว่า “การเล่าเรื่องแบบไม่บอกชื่อ สร้างเรื่องราวความจริงแบบสงวนชื่อบริษัท และผู้บริหาร แต่มีคนภายนอกรู้ว่า ที่คุณโพสต์หมายถึงใคร งานนี้ผิดกฎหมาย คุกเป็นสิ่งที่หวังได้ เพราะคนที่ไม่ถูกระบุชื่อได้รับความเสียหาย“

  การเชื่อมั่นในตัวเองว่า ทำได้ ทำถูก แบบมีปัญญา คิดว่าละเอียดรอบคอบระมัดระวังแล้ว โดยไม่ศึกษาข้อกฎหมาย และฎีกาให้ดี ทำให้เกิดเหตุการณ์ ปล่อยให้ด่าไปเรื่อยๆ ทำคนโพสต์ชะล่าใจ ฉลองปีใหม่แบบไม่คิดว่า มีภัยซ่อนเร้น หมายศาลกำลังมา

  ลางร้าย เป็นเรื่องที่หวังได้ ถ้าขาดสติ จึงต้องระวังการระบายความในใจให้มากๆ

  มาตรา 326* ผู้ใดใส่ความผู้อื่นต่อบุคคลที่สาม โดยประการที่น่าจะทำให้ผู้อื่นนั้นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง ผู้นั้นกระทำความผิดฐานหมิ่นประมาท ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

 *[มาตรา 326 แก้ไขโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฏหมายอาญา (ฉบับที่ 11) พ.ศ.2535 ลงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2535]

  มาตรา 328* ถ้าความผิดฐานหมิ่นประมาทได้กระทำโดยการโฆษณาด้วยเอกสาร ภาพวาด ภาพระบายสี ภาพยนตร์ ภาพหรือตัวอักษรที่ทำให้ปรากฎไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ แผ่นเสียง หรือสิ่งบันทึกเสียง บันทึกภาพ หรือบันทึกอักษรกระทำโดยการกระจายเสียง หรือการกระจายภาพ หรือโดยกระทำการป่าวประกาศด้วยวิธีอื่น ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท

 *[มาตรา 328 แก้ไขโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฏหมายอาญา (ฉบับที่ 11) พ.ศ.2535 ลงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2535]

  การหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา จะเป็นการหมิ่นประมาทโดยป่าวประกาศหรือประจานออกไป ซึ่งบุคคลโดยทั่วไปสามารถเห็นข้อความดังกล่าวได้ เช่น การโพสข้อความกล่าวหาลงทางแอปพลิเคชันเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ ติ๊กต็อก หรือลงหนังสือพิมพ์ เป็นต้น ซึ่งอัตราโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี และปรับไม่เกิน 200,000 บาท

  หวังว่าคนที่ทำผิด หากโชคดีมาเจอโพสต์นี้ รีบเอาน้ำมาราดไฟที่กำลังก่อตัว หยุดการลุกลามบานปลายที่ตัวเองหลงผิด เข้าไปขอโทษ เข้าไปแสดงความสำนึก เรื่องร้ายจะกลายเป็นดีได้ เพราะผู้ใหญ่ให้อภัยไม่ยากเลย เพราะผู้ใหญ่เคยผิดพลาดมาก่อน แล้วเขาเคยได้รับการให้อภัย เขาจะให้อภัยต่อ

  ...4/01/2567...

  .........