ที่ก้นแม่น้ำปิง
ใต้แม่น้ำปิงเมื่อ 5 ล้านปีก่อน วันนี้ฉันได้ไปเดินมา ฉันสะท้อนใจมาก ว่าชีวิตเป็นเหมือนฟองน้ำ ที่แตกกระจาย แว๊วเดียวเท่านั้น มันไม่ได้ยาวนานเลย ถ้าเทียบ 100 ปีของมนุษย์
ห้าล้านปี กับหนึ่งรอยปี แค่คิดแค่นี้ ความรู้เรื่องการเอาชนะความทุกข์ก็เกิดขึ้น จะทุกข์ จะวิตกกังวลไปใย เพราะวันสุดท้ายรออยู่ เป็นวันสุดท้ายที่ไม่นาน
น้ำบนใบบอน ยามต้องแสงแดด น้ำนั้นก็หายไปสู่อากาศ วันหนึ่งจะกลับมาใหม่ พุทธศาสนานิกายวัชรยาน บอกว่า ตายแล้วไม่สูญ จะกลับมาใหม่ เวลาอยู่จึงต้องทำดี เพื่อชาติหน้าด้วย จะได้กลับมาดีกว่าเดิม การกลับชาติมาเกิดของลามะธิเบต และการกลับชาติมาเกิดของคนทั่วไป จึงเป็นเรื่องที่นักวิทยาศาสตร์ตั้งใจพิสูจน์ว่า จริง?
หลวงพ่อสนอง แห่งวัดสังฆทาน เคยเล่าเรื่องกัปตันเลาดาร์แอร์ กลับชาติมาเกิดเป็นลูกชาวนา พูดภาษาอังกฤษได้ อยู่สุพรรณบุรี ศาสตราจารย์เอียน สตีเฟนสัน ก็เขียนงานวิจัยการกลับชาติมาเกิดของคนเป็นร้อย เป็นพัน ว่ามีหลักฐานที่เชื่อว่า ตายแล้วไม่สูญ
ที่ก้นแม่น้ำปิงวันนี้ ความทุกข์ของฉันหายไป เพราะใจยอมรับการสิ้นสูญ ว่าต้องหายไปแบบน้ำบนใบบอน เพื่อจะกลับมาใหม่ แค่ยอมรับการจากไป ฉันก็มีความสุขมากเหลือเกิน ความทุกข์หายไป
...20.07 น. 28/6/2567...
.........
