เช้านี้ที่ม่อนแจ่ม
...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...
สามปีผ่านมา ลืมเลือนนักดนตรีที่ชื่อ หมอก เมืองหนาว เคยอุดหนุนซื้ออัลบั้มเพลง ครั้นเดินไปที่สวนดอกไม้ม่อนแจ่มวันนี้ ได้ยินเสียงกีตาร์พร้อมเพลงเมืองเหนือขับขานมาตามสายลม เลยไปหยุดยืนฟัง
คุ้นหน้าคุ้นตา เลยถามว่า หมอก เมืองหนาว? ได้คำตอบว่าใช่ เมื่อสามปีก่อน เจอกันที่แดนเทวดา อ.แม่แตง มาวันนี้เจอกันบนม่อนแจ่ม ได้ถามสารทุกข์สุขดิบ ว่าร้องเพลงเปิดหมวกพอเลี้ยงชีพชอบได้? ได้คำตอบว่าพอได้ ไอ้โฟล์คตัวที่นอนอยู่นี้ ก็อายุได้สี่ขวบแล้ว เลี้ยงมาตั้งแต่เล็กๆ ใช้เงินจากการเปิดหมวกนี่แหละ ได้ข้าวกิน พอแบ่งปันให้เพื่อนสี่ขาด้วย
โลกทุกวันนี้เปลี่ยนไป เมื่อคนเลิกฟังเทป หันไปฟังยูทูป คนยุค 50 กว่าปรับตัวไม่ทัน เทคโนโลยีพรากอนาคตไป แต่ถ้ายอมรับมัน ชีวิตก็แค่ปรับตัว มีวันวานที่รุ่งเรือง มีวันนี้ที่เข้าใจ
การแข่งสำหรับบางคนอาจเป็นทาง แต่สำหรับบางคน อาจพ่าย โลกที่พึ่งพาจิตใจน้อยลง พึ่งพาซิมมือถือ หรือมือถือ มีบางคนตามไม่ทัน ฉันก็ด้วย
ฉันเลยเลือกความสุข ตามที่ฉันหาและทำได้ เช้านี้ที่ม่อนแจ่ม ฉันร้องเพลงดีดกีตาร์โฟล์คซองคำเมือง หวังให้คนได้ยินมีความสุข เผยอรอยยิ้มให้โลก
13/12/67...
.........
