กฎของนิวตันข้อ 3 “จะไปข้างหน้าได้ ต้องทิ้งบางอย่างเอาไว้ข้างหลัง”

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  “จะไปข้างหน้าได้ ต้องทิ้งบางอย่างเอาไว้ข้างหลัง” เป็นกฎของนิวตันข้อ 3

  การบริหารจัดการองค์กร ที่มีคนมากมาย ความสำเร็จอยู่ที่การเลือกใช้คน ถ้าเจอคนที่ไม่ใช่ ไม่มีศักยภาพ ผลงานไม่ดี หน้าไหว้หลังหลอก เอาใจเจ้านาย ไม่ฉลาด แกล้งขยัน ทำตัวดูน่าสงสาร มีข้ออ้างข้อแม้ ไม่ชอบค้นคว้า ไม่ชอบอ่านหนังสือ ชอบอยู่ไปวันๆ ฯลฯ แต่เจ้าของมองอย่างไร ก็เห็นความเป็นคนดี ใช้งานง่าย จะมีเจ้าของกี่คนที่รู้ว่า เจอตัวแสบเล่นให้แล้ว ตัวแสบที่ใช้ความโง่ของเจ้าของ กลบเกลื่อนความใช้ไม่ได้ของตน ทำให้การอยู่ไปวันๆ ของตัวแสบได้รับการปกป้อง

  เรื่องเจ้าของไม่ฉลาด เจ้าของโง่ เจ้าของโดนพนักงานจัดการ มีมานานมากแล้ว เหมือนเหตุการณ์ในนิทาน ชาวนากับงูเห่า เจ้าของหลงไปอุ้มชูงูเห่า โดยมองไม่ออกว่า มันเป็นงูพิษ

  การวัดผลการทำงาน สามารถจะมองงูเห่าออก แต่ถ้าเจ้าของมีใจโน้มเอียงที่จะอุ้มชูงูเห่า ด้วยเหตุว่า สงสาร เขาเป็นคนดี แต่ไม่ฉลาด เจ้าของกำลังโดนผีเข้าบังตา กำลังมีเคราะห์ชัดเจน

  โลกแห่งการจัดการ และบริหารคน จึงสร้างเครื่องมือการวัดผลการทำงานออกมามากมาย สาเหตุก็เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าของใช้ความรู้สึกตัดสินคน อย่างคนทำงานดี แต่เลียไม่เก่ง เป็นคนไม่ใช่ คนที่ใช่ ต้องเป็นคนไม่เก่ง แต่เจ้าของรัก เอ็นดู องค์กรแบบนี้มีอยู่จริง มีจุดจบที่เป็นความหายนะ ที่ความเสื่อมค่อยๆ ก่อตัวเกิดขึ้น ถือเป็นกรรมของเจ้าของ

  เคยตั้งคำถามมาตลอด ว่าเจ้าของที่หูตามืดบอดแบบนี้ อะไรเป็นสาเหตุ ก็ได้คำตอบว่า เป็นเพราะ ผี ”ผีบังตา“ เจ้าของยังไม่พ้นเคราะห์ ทางเดียวที่จะพ้นเคราะห์ได้ เจ้าของต้องประคอง สัมมาทิฏฐิ มีความเห็นที่ถูกต้องต่อ

(1) เรื่องที่ต้องทำ

(2) การมอบหมายงาน

(3) การประเมินผลงาน

(4) การให้คุณให้โทษกับผลงาน

(5) การปรับเปลี่ยน โยนงูเห่าทิ้งไปจากองค์กร เมื่อทำงานออกมาไม่ดี

  งูเห่า จริงๆแล้ว ถ้าจะเปลี่ยนใหม่ว่า เป็นเห็บหมัดหมา น่าจะตรงกว่า องค์กรคือ หมาตัวใหญ่ที่เจ้าของ ปล่อยให้หมาที่ตัวเองเลี้ยงเต็มไปด้วยเห็บหมัด เจ้าของคนเลี้ยงหมา ช่างใจร้าย โหดเหี้ยมจริงๆ