บริหารธุรกิจแบบพุทธ

  บริหารธุรกิจแบบพุทธ วางกิจกรรมของการทำธุรกิจให้ประสบความสำเร็จ ว่าทุกกิจกรรมจะต้องประกอบด้วยธรรมของสัตบุรุษ ถ้าไม่ประกอบด้วยธรรมนี้แล้ว การทำธุรกิจจะประสบความสำเร็จไม่ได้

  ธรรมของสัตบุรุษ มีเจ็ดประการ ได้แก่

  1 ต้องเป็นผู้รู้เหตุ ต้องรู้ว่าเหตุเกิดแบบไหนจะเกิดผลเช่นไร โดยที่การรู้เหตุนั้น เจ้าตัวไม่จำเป็นที่จะต้องไปสร้างเหตุให้เกิดขึ้นก่อน แค่รู้ว่าถ้าสร้างเหตุแบบนี้แล้วจะเกิดความเสียหายทางธุรกิจ ก็จะหยุดเหตุด้วยการไม่ทำเหตุนั้น หรือถ้าทำเหตุนั้นไปแล้ว ก็สามารถหยุดเหตุนั้นได้ก่อนที่เหตุนั้นจะถูกทำสำเร็จ เกิดการเยียวยารักษาแผลทางธุรกิจไม่ให้เป็นแผลที่ลุกลามบานปลายยากแก่การเยียวยา

  การรู้จักเหตุจะต้องใช้ทั้งศาสตร์และศิลปะ องค์ความรู้ทางวิชาการเป็นสิ่งที่จำเป็น แต่ก็ต้องประกอบด้วยการมีคุณธรรม การมีจิตใจที่สงบ ไม่โลภไม่โกรธไม่หลง มีสติและมีสมาธิ จึงจะมองทุกอย่างออก ว่าเราควรจะสร้างเหตุเช่นไรเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ตามที่อยากได้ นี่ถือเป็นศิลปะชั้นสูงที่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะทำได้

  บางคนมีเป้าหมายอยากทำเป้าหมายให้ประสบความสำเร็จ มีแค่จิตใจที่มุ่งมั่นทุ่มเท แต่ขาดความรู้ทางวิชาการ ที่จะเอามาใช้เพื่อการบริหารจัดการ ความสำเร็จก็เกิดขึ้นไม่ได้ สาเหตุเพราะการสร้างเหตุนั้นต้องการความรู้ทางวิชาการ เช่นกันบางคนมีความรู้ทางวิชาการเยอะ แต่จิตใจชำรุดบกพร่อง ไม่โฟกัสเป้าหมายแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน มีความกลัวคอยป้อนให้เกิดความคิดที่ขัดขวางความสำเร็จ แบบนี้ความสำเร็จก็เกิดขึ้นไม่ได้

  การรู้จักเหตุจึงเป็นเรื่องของความมีศาสตร์และศิลปะควบคู่กัน จะมีเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้ เพราะจะมองเหตุแห่งความสำเร็จไม่ขาด ว่าต้องสร้างเหตุใดบ้าง ทำให้ระหว่างทางก่อนจะถึงเป้าหมาย เกิดปัญหางอกขึ้นมาใหม่ตลอดเวลา ทำให้เป้าหมายไกลห่างเกินกว่าเวลาของชีวิตจะไปถึงได้

  บางคนที่ไม่รู้จักเหตุก็อาจเกี่ยวข้องกับเรื่องของวาสนา วาสนาเป็นเหมือนตาที่ทำให้ใจเห็นความจริง คนไม่มีวาสนาจึงถูกอะไรบังตาอยู่ ทำให้ไม่เห็นเหตุ แม้เหตุอยู่ต่อหน้าแล้วแต่ก็มองข้ามไป สาเหตุเป็นเพราะความคิดที่ไม่อยากรับรู้ความเป็นจริง เพราะความเป็นจริงเป็นเรื่องของความไม่รู้ที่จะต้องไปหาความรู้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ตัวเองไม่ถนัด ตัวเองจึงไม่อยากเสียเวลา ทำให้ตัวเองนั้นต้องอยู่กับเรื่องที่ตัวเองถนัดตลอดเวลาโดยมองข้ามเรื่องที่ตัวเองต้องรู้เพิ่ม ที่การต้องรู้เพิ่มเท่านั้นจะทำให้ความสำเร็จเกิดขึ้น คนแบบนี้จึงย่ำอยู่กับที่ อยู่รอดได้ไปวันวัน แต่เดินไปถึงเป้าหมายไม่ได้

  เรื่องของการไม่มีวาสนา ยังเป็นเรื่องของการที่ไม่กล้าเผชิญความจริง ยอมรับความเป็นไปกับผลของการกระทำที่เกิดขึ้นเมื่อในอดีตไม่ได้ จะเห็นตัวอย่างเรื่องของการเสียหน้า กลัวว่าชีวิตจะต้องเปลี่ยนสถานะที่ทำให้ชีวิตนั้นไม่เหมือนเดิม ตกต่ำและแย่ลง จึงขอเป็นอยู่เช่นเดิม แต่การเป็นอยู่เช่นเดิมนั้นเป็นได้แค่การซื้อเวลา แต่สุดท้ายก็จะต้องมีวันจบ และวันจบนี้จะเป็นวันจบที่ฟื้นฟูไม่ได้ ทุกอย่างจะพังทลายจนหมดสิ้น ดังนั้นการกลับมามีชีวิตในภาคใหม่ได้ต้องการวาสนา เรื่องของการยอมรับความเป็นจริง การขอโทษ ความแข็งแกร่ง = ความเด็ดขาด = เปลี่ยนเป็นผู้นำได้แบบไม่ต้องการเวลา เพราะไม่เหลือเวลาให้ต้องเปลี่ยนอีกแล้ว

  สรุปการรู้จักเหตุในธรรมของสัตบุรุษ ต้องการสามสิ่ง ได้แก่ ศาสตร์หรือวิชา ศิลปะหรือเรื่องจิตใจที่มีปัญญา และวาสนาส่งเสริมให้ศิลปะทำงานได้อย่างเต็มที่

ต่อตอนสอง