สามสิบปีบริษัทฉัน ตอน 19

  ...สามสิบปีบริษัทฉัน ตอน 19...

  หลวงพ่อโสธรครับช่วยแม่ด้วย ขอให้แม่รอดกลับมาเป็นปกติ ผมจะมาหาหลวงพ่อทุกวันตอนเช้า มารายงานให้หลวงพ่อทราบว่าอาการของแม่เป็นเช่นไร อยากให้หลวงพ่อช่วยแม่จัง ช่วยให้แม่ฟื้นกลับมา

  ผมจะมากราบหลวงพ่อทุกวันไม่หยุด ขอพรหลวงพ่อช่วยแม่ เสร็จแล้วผมจะกลับไปที่โรงพยาบาลเยี่ยมแม่ตอนเที่ยง ผมจะเขียนหนังสือเล่มแรกที่จะขายแพงที่สุดนับตั้งแต่มีประเทศไทยมาที่โรงพยาบาล ฉันบอกหลวงพ่อแล้วว่า ฉันได้ไปบนกับทุกที่ที่ฉันคิดว่าจะช่วยแม่ได้ว่า ถ้าฉันเขียนหนังสือไม่เสร็จขอให้แม่ตาย แต่ถ้าฉันเขียนเสร็จขอให้แม่รอด ฉันบนแบบนี้เพื่อจะได้ใช้สถานการณ์ที่แม่กำลังป่วยหนักให้ฉันได้สู้ ไม่ท้อ ให้ได้มีพลังใจสู้ท่ามกลางวิกฤติของจิตใจที่ไม่เหลือแรงที่จะเขียนหนังสือ ให้ได้ฝืนเขียนเพราะฉันจะได้เป็นคนฆ่าแม่เสียเองถ้าฉันเขียนหนังสือพันหน้าไม่สำเร็จ ซึ่งฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด แต่ถ้าเขียนสำเร็จแม่จะรอด ฉันจะได้เป็นผู้ที่ช่วยแม่พ้นจากเงื้อมือมัจจุราช

  จิตใจที่ทุกข์ทรมานที่ครึ่งหนึ่งต้องรับผิดชอบกับงานที่เป็นงานที่ยังไม่เคยทำมาก่อน แค่มั่นใจว่าจะทำได้เท่านั้น กับใจอีกครึ่งที่ต้องออกแรงชักคะเย่อลมหายใจของแม่กับมัจจุราช มันเป็นอะไรที่ยากจะไปต่อได้จริงๆ แต่การบนแรงๆกลับช่วยได้

  ตลอดสามสิบปีมานี่ฉันได้เรียนรู้เรื่องตัวเองเท่านั้นที่จะช่วยตัวเองได้ สิ่งศักดิ์สิทธิ์อาจมีอยู่จริง แต่ก็ไม่สมควรไปบนบานสานกล่าวให้ท่านช่วย เพราะทุกชีวิตมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ซ่อนอยู่ในตัวเองอยู่แล้ว ที่สามารถทำให้คนคนนั้นพูดจริงทำจริงมีสัจจะแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพันได้ ฉันได้รู้จักกับสิ่งนี้แล้ว มันทำให้ฉันผ่านความทุกข์มาได้แบบทำงานหนักทั้งวันทั้งคืน

  เกือบสองเดือนที่ทุกเช้าฉันจะไปอยู่ในโบสถ์วัดหลวงพ่อโสธร บอกเล่าอาการของแม่ให้หลวงพ่อฟังให้หลวงพ่อได้้ช่วยแม่ ฉันแค่คิดว่าถ้าฉันมีสัจจะแสดงอาการกตัญญูรักแม่ให้หลวงพ่อเห็นทุกวัน ปาฏิหาริย์จะเกิด

  แล้วหลายครั้ง ปาฏิหาริย์ก็เกิดจริงๆ แม่จะไม่รอดแต่ก็กลับมาได้ในทุกครั้งที่ฉันไปบอกหลวงพ่อ

15/5/68