รู้จักจิตใจตัวเอง ผ่านสติ

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  สถานที่เก็บความภูมิใจของเรา คือที่ใจตัวเอง เพราะปีติจะเกิดแต่ภายในใจ ทำให้เบิกบานมีความสุข พบเจอความสุขในความสงบ แต่ถ้าความภูมิใจเอ่อล้นออกมานอกใจเมื่อไร ปีติจะหายไป เหลือแต่ความอยากที่จะให้ผู้คนมาชื่นชมความภูมิใจของเราด้วย ความสุขที่เกิดขึ้น จึงขึ้นอยู่กับความคิดว่า ได้ประกาศบอกเรื่องความภูมิใจของเราออกไป แล้วมีใคร มาก? มาชื่นชม ความภูมิใจแบบนี้ ไม่ได้เรียกว่าความภูมิใจ แต่เรียกว่า ความหลง เมื่อใดอยากหาความสุขจากผู้อื่น ความภูมิใจไม่เหลือแน่นอน มันสลายหายไป

  การสอนคน ก็แยกต่างหากจากการเล่าเรื่องของตน เกจิอาจารย์ทุกพระองค์ เวลาสอนจะระวังการเอาตัวเองมาเป็นตัวอย่าง เพราะสุ่มเสี่ยงต่อการพาคนเข้ารกเข้าพง เพราะขาดปัญญาเป็นทุนอยู่แล้ว แล้วยิ่งคนฟังศรัทธาหลวงพ่อเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ผลของการสอนจะก่อความลุ่มหลง ผู้ชี้ทางหายไป เหลือแต่ผู้ที่ต้องตามติด ปฏิบัติให้รู้เอง หรือจะสู้ตามติดให้หลวงพ่อช่วย มันง่ายกว่ากันเยอะ เรื่องนี้ทุกคนต้องระวัง เพราะอาจจบลงด้วยการถูกหลอก

  จะไม่ให้ถูกหลอก ไม่ได้ยากเลย แค่มีสติระลึกรู้ อะไรที่ควรทำ รู้ อะไรที่ไม่ควรทำ ก็รู้ จะพูดว่า ใครถ้ารู้จักตัวเอง ผ่านการรู้ใจตัวเอง จะอ่านใจ และเข้าใจผู้อื่นได้ จึงรู้ว่า อะไรกำลังจะเกิดขึ้น

  การเรียนรู้ใจเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เพราะนำมาสู่การเปลี่ยนตัวเอง สู่ตัวเองที่ใช่ ที่มีความเข้าใจ เลิกใช้ความคิด หันมาใช้ปัญญาแทน อะไรไม่ดี ไม่ควรทำ ไม่ทำ รู้ว่าสิ่งที่ทำ ไม่ดี ไม่มีประโยชน์ ไม่ทำ เจอะเจอตัวเองที่เป็นคนใหม่ เป็นผีเสื้อ ที่เมื่อวานยังเป็นหนอนอยู่

  ผีเสื้อที่โบยบินขึ้นฟ้า อยู่ตามหมู่ดอกไม้ เพิ่มสีสันให้โลก เกิดขึ้นได้ แค่รู้จักจิตใจตัวเอง ผ่านการมีสติ