มีบางคนไม่สนเงิน

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  ที่ที่มีผลประโยชน์อยู่ และที่ที่มีความโลภอยู่ สมองจะทรงอิทธิพลมาก มันจะพาความคิดเรื่องฉันก็มีสิทธิ์มาอยู่ในใจ อาณาจักรธุรกิจที่ฉันไม่ได้สร้าง แต่พ่อแม่สร้างมา ยามที่ท่านกำลังจะจากไป สิทธิ์ของฉันก็กำลังจะผลิใบ รายการผลิใบมันเกิดขึ้นพร้อมพร้อมกันตามจำนวนพี่น้องที่คลานตามกันมา เกิดความเห็นที่ไม่ลงรอยกัน แกเอาเปรียบฉันเสียเปรียบ พ่อแม่เข้าข้างเธอ รังแกฉัน กระชากความเป็นพ่อแม่ลูกให้เป็นเสมือนแก้วร้าว

  ตลอด 30 ปีที่ทำธุรกิจที่ปรึกษามา ได้พบเจอเคส แย่งทรัพย์สมบัติ เกิดเป็นคดีความฟ้องร้องกันยาวนานหลายปี และแต่ละปีก็เพิ่มคดีขึ้นเรื่อยเรื่อย สาเหตุของคดีที่เพิ่มขึ้นเรื่อยเรื่อยก็เพราะ จะใช้คดีความเพื่อการต่อรองผลประโยชน์ ถ้าไม่มีคดีความเกิดขึ้น ผลประโยชน์ก็ยากที่จะมาได้ แม้ผลประโยชน์ที่จะมาได้นั้นต้องถึงขนาดบ้านแตกสาแหลกขาด ตัดพ่อตัดลูก ตัดแม่ตัดลูก ตัดพี่ตัดน้อง ก็ไม่เป็นไร

  ความที่ผลประโยชน์ที่ความคิดบอกว่า มันเป็นสิทธิ์ของฉันทั้งที่จริงๆแล้วฉันไม่ได้เป็นคนสร้างมา หากถ้าพ่อแม่ไม่อยากจะยกให้ฉัน หรือจะยกให้ฉันแต่ให้ฉันน้อยกว่าคนอื่น สำหรับบางคนก็แล้วแต่ท่านจะให้ แต่เห็นได้น้อยจริงๆ ส่วนใหญ่จะเป็นว่า ฉันต้องได้รับความเป็นธรรม ถ้าไม่ได้ความเป็นธรรม การกวนน้ำให้ขุ่นล้มกระดานเพื่อให้เกิดการจัดสรรใหม่ฉันว่าน่าจะเป็นเป็นธรรมที่สุด ยามทะเลาะกันจึงเกิดเหตุการณ์พินัยกรรมมีมากกว่าหนึ่งฉบับ เกิดคดีหุ้นส่วนบริษัทฟ้องกรรมการบริหารจัดการบริษัทอย่างผิดกฎหมาย และเอาเปรียบผู้ถือหุ้น ทำให้ทรัพย์สินของบริษัทเสียหายทำไปเบียดบังผลประโยชน์ของบริษัทเข้าสู่ตัวเอง และอีกหลายคดีความที่ถ้าหากกฎหมายเปิดช่องเอาไว้ ก็จะฟ้องเพิ่มทุกคดี ความเป็นลูกเป็นพ่อไม่ได้ถูกเอามาพิจารณา ว่า ที่มีชีวิตอยู่ได้ในวันนี้ เห็นโลกในวันนี้ก็เพราะมีพ่อแม่ มันมีความสำคัญมากกว่าทรัพย์สินมรดกใดใดที่ไม่ได้เป็นคนหาแต่เสือกอยากได้

  มีคดีความหนึ่งที่ฟ้องคดีกันนานเกือบ 10 ปี ฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยในฐานะที่ปรึกษา มีพี่น้องห้าถึงหกคน ทรัพย์สินที่กองอยู่ตรงหน้าที่ทุกคนจะได้สิทธิ์มีมูลค่าเกือบ 10,000 ล้านบาท มีแค่พี่น้อง สามคนที่ฟ้องคดีกันนัวเนีย แต่อีกสองสามคนไม่สนใจในทรัพย์สิน พ่อแม่ไม่ได้ยกให้ก็ไม่เป็นไร อยู่สมถะอย่างเรียบง่าย ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ไม่ขอร่วมเหตุการณ์ทะเลาะด้วย ลูกหลานของสองสามคนนี้ก็แสนดีเชื่อฟังพ่อแม่ แค่ได้เกิดมามีชีวิตบนโลกใบนี้ ไม่พิกลพิการ มีปัญญาได้เรียนหนังสือมาจนถึงวันนี้ อยากมีขอหาเอาเอง เรื่องถูกเอาเปรียบเคยมีอยู่ในสมองบ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านเลยมา เวลาได้สอนว่า ตายไปเอาอะไรไปไม่ได้ ชีวิตสำคัญที่ความสุขความสงบใจ ไม่ใช่สำคัญที่การมีเงินมาก คุณงามความดีเป็นเรื่องที่สำคัญ พ่อแม่กระทำผิดกับเราได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราต้องไปต่อกร เช่นกันถ้าพี่น้องคุยกันไม่รู้เรื่อง เราก็ขอเป็นฝ่ายจากไป จากไปสร้างอาณาจักรของตัวเองที่ไม่มีไฟเผาลนอยู่ตลอดเวลา นี่เป็นตัวอย่างแค่เคสเดียวในรอบ 30 ปี ที่ได้มีโอกาสพบเจอตัวอย่างของคนที่ไม่สนเงิน ทั้งที่เขาก็ไม่ได้มีเงินอะไรมากมาย

  เรื่องเล่าวันนี้เป็นอุทาหรณ์สอนใจ เตือนให้คนได้อ่านคิดว่า มีบางคนไม่สนใจเอาสิทธิ์ของตัวเองเพราะต้องเอามาด้วยการทะเลาะกัน