ปาฏิหาริย์ชอบการเดิมพัน
...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...
เห็นข่าวโรงงานปิด คนหลายร้อยชีวิต ต้องตกงาน ร้องไห้ พาให้ใจแย่ขึ้นมาทันที
อดีตนานมากแล้ว เป็นลูกจ้างเหมือนกัน แต่ตั้งคำถามว่า “แล้วจะรวยได้?” ได้คำตอบว่า ไม่ จึงเลือกออกมาหากินเอง ไปตายเอาดาบหน้า ถ้าชาตินี้ต้องเป็นนกในกรง รอคอยคนมาให้ข้าว ถ้าคนให้ข่าวตายกระทันหัน นกในกรงคงตายคากรง
หาวิธีหากินเอง พอเห็นทางลางๆ แต่สนใจความรู้สึกในใจมากกว่า ว่าอยากเป็นคนรวย ถ้าไม่รวย ลำบาก อยู่นานก็ไม่ดี เลยขอไปตายเอาดาบหน้า เป็นหมาจรจัด พเนจร ถ้าล้มเหลว จะหากินเองไปทั่ว เป็นจับกังก็ยอม ไม่สนว่าจบป.โท มา เป็นยามก็ได้ และจุดจบได้เลือกวัดเอาไว้แล้ว จะไปช่วยหลวงพ่อ เพื่อพักฟื้น เลียแผลในวันที่แพ้ วัดที่เลือกคือ สวนโมกขพลาราม จะไปอยู่ป่า จะไปช่วยสานต่องานท่านพุทธทาส แต่โชคดี ที่เจอความลับว่า คนสู้ตายไม่เคยได้ตายจริง ปาฏิหาริย์จะเกิด มีมือที่มองไม่เห็น (invisible hand) มาช่วยเสมอ
ชีวิตเป็นเรื่องยาก ถ้าตั้งคำถามกับตัวเอง ไม่ปล่อยให้ชีวิตเพลินไปกับเวลา วันหนึ่งที่ไม่นานเกินไป อาจได้คำตอบว่า “กูจะเป็นคนรวย” แล้วก้าวเดินไปสู่วิถีซามูไร ถ้าไม่สำเร็จจะฆ่าตัวตาย
ใครจะรู้ว่า ปาฏิหาริย์ชอบการเดิมพัน
...1/03/2567...
.........
