นับถอยหลังเข้าสู่ปี 2568

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  นับวันถอยหลังเข้าสู่ปี 2568 ฉันตั้งใจลาปี 2567 ด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ มีความสุข สงบ สุขุม เยือกเย็นในใจ อะไรที่ไม่ได้ดั่งใจ ฉันทำความเข้าใจกับทุกเรื่องว่า มันมีเหตุ มีปัจจัย ไม่มีเรื่องอะไรที่เป็นเหตุบังเอิญ ทุกเรื่องถูกลิขิต ถูกกำหนดมาแล้วทั้งนั้น

  เวลาตั้งแต่ต้นปี 2567 เดินของมันไปเรื่อย ฉันจำได้ว่า สัญญากับฟ้าดินในวันส่งท้ายปีว่า ลาทีปี 2566 พอกันที ที่ผิดพลาด ฉันจะเริ่มต้นใหม่ ครั้นวันคืนคืบคลานล่วงล้ำเข้ามาในปี 2567 ความเอียงกะเท่เล่ของฉันก็เกิดขึ้น พระเอกได้เดินตกเวทีท่ามกลางฝูงชนที่เฝ้ามอง ฉันอาย ฉันอาย

  แอบทนฝืน ไหนๆก็พ่ายแพ้ เปลี่ยนชีวิตให้ชนะตามสัญญาไม่ได้ ถ้าอย่างนั้น ก็รักษาความเหมือนเดิมเอาไว้ก็แล้วกัน จะได้คงแชมป์ความไม่เปลี่ยนแปลงอะไร นิสัยไม่ดีอย่างไร ลืมมันไป คงไว้แบบไม่รู้เหมือนเดิมต่อไป ฉันจึงเป็นฉันเหมือนเดิม มีความสุข ประสบความสำเร็จต้องบอกเพื่อน รวยต้องบอกเพื่อน เหนือกว่าต้องบอกเพื่อน มีความสุขกับการได้โชว์ ไม่เคยคิดว่ามีคนไม่ชอบ ฉันจึงโชว์ทุกวัน ไม่ได้ตระหนักคิดว่า คนที่ติดเหล้า ติดบุหรี่ ติดยา ก็เหมือนคนติดโชว์ อาการเดียวกัน มันลงแดง ถ้าคิดถึงยา คิดถึงการโชว์

  อีกไม่เกิน 14 วัน ลมแห่งปีใหม่ 2568 จะพัดมา ฉันมองท้องฟ้า รำพึงรำพันในใจว่า สัญญาหน้าฝน เอ้ย ไม่ใช่ สัญญาปีใหม่ จะต้องทำให้ได้ ถ้าทำไม่ได้ ฉันคงเป็นโมฆะบุรุษ มีปากเอาไว้เพื่อพูดพร่ำ มีใจเอาไว้ให้สัญญาเลอะเทอะที่ทำไม่ได้ แต่ก็ยังมีหน้าไม่ละอายโลก สมควรฉิบหายต้อนรับปี 2568

  ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงบนโลกใบนี้ หากฉันสัญญาปีใหม่แล้วทำได้ แม้จะทำได้ไม่ดี แต่ทำได้ ก็ขอให้ชีวิตของฉันรุ่งเรือง เจริญเติบโตต่อไปเหมือนต้นไม้ที่รากได้หยั่งเดินไปทั่วทั้งแผ่นดิน ขอให้ต้นไม้ที่ชื่อว่า ชีวิตนี้ออกดอกออกผลให้ผู้คนได้มีรอยยิ้ม

  ยิ้มกันทุกคนที่เห็นฉัน คนเท่ห์ๆ