ทุกชีวิตมีปาร์ตี้
...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...
สายลมพัดมาเอื่อยๆ ไม่ยอมหยุดซักวินาทีเดียว ตั้งแต่มาที่นี่ 6 โมงเย็น มันยังคงพัดไม่ขาดสาย ที่นี่ไม่มีฝุ่น PM
ระหว่างทางผ่านนครศรีธรรมราช ฝนตกตลอดทาง ยามเหมันต์ฤดูอย่างนี้ หวนคิดถึงกรุงเทพ ลมหนาวน่าจะกำลังบุก พวกมันคงเฮฮาว่า ปาร์ตี้กำลังจะเริ่มขึ้น
ทุกชีวิตมีปาร์ตี้ มีเส้นทางของการถึงซึ่งการรอคอย และกาลต่อมา ก็คือการจาก แต่การจากก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่ดี เพราะเป็นการจากเพื่อจะพบกันใหม่
ฤดูกาลของชีวิต เหมือนสายลมที่พัดเอื่อยไม่ยอมหยุด บางช่วงเวลาเพลิดเพลินเจริญใจ บางช่วงเวลา สายลมหยุดนิ่ง ยกมือขึ้นปาดน้ำตา แต่กาลล่วงผ่านมา ทั้งพัด พาความสุข ทั้งไม่พัด พาความทุกข์ระทมมา ก็ได้คำตอบแบบเดียวกันว่า ทั้งสองแบบมีเสน่ห์ ไม่ว่าจะได้ทุกข์ได้สุข ล้วนสร้างความทรงจำ ชีวิตเติบโตขึ้น ด้วยสุขและทุกข์
แต่กาลเวลาสอนคนว่า ความทุกข์เมื่อหมักบ่มเพาะได้ที่ เป็นประโยชน์ สร้างความสุขในกาลต่อมาได้มากกว่าความสุขเป็นไหนๆ
โลกใบนี้จึงมีคำสาบซ่อนอยู่ ตรงที่โปรแกรมให้คนเกลียดความทุกข์ เพื่อจะไม่ให้ไปเจอประตูสู่ความสุข
ริมทะเลสาบสงขลา...23/01/2567...
.........
