ซักวันปลาต้องหลุดมือ
...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...
เรื่องราวของการจับปลา ที่มือซ้ายก็จับปลาตัวหนึ่ง มือขวาก็จับปลาตัวหนึ่ง ปลาทั้งสองมือลงทุนมาจากเงินที่ตัวเองหามา แต่ตัวหนึ่งมอบให้คนที่รักดูแล ปรารถนาให้ปลาตัวนี้เติบโต เติบใหญ่ เพื่อเจ้าของปลาตัวจริงด้วย ซึ่งในโลกแห่งความเป็นจริง ความสำเร็จไม่ได้เกิดขึ้นง่าย สาเหตุเพราะหลายเรื่อง
เรื่องที่เห็นชัดๆ เรื่องที่ 1 เงินที่ก่อกำเนิดปลาตัวที่ 2 ไม่ใช่เงินของคนเลี้ยงที่ดิ้นรนหามาด้วยน้ำพักน้ำแรง คนดูแลแค่อยู่ถูกที่ถูกเวลา จึงได้ส้มหล่น แต่ส้มหล่นไม่ได้ถูกคิด หรือสำนึกในจิตว่า เป็นความรับผิดชอบอย่างสูงส่ง ส้มหล่นถูกรับรู้ในจิตว่า คือความช่วยเหลือของฉัน ฉันดูแลปลาตัวนี้ดีที่สุดแล้ว ดีกว่าที่เธอดูแล จะว่าฉันจัดการไม่ดีไม่ได้ ฉันมาช่วย เข้าใจ?ว่า ฉันมาช่วย
เรื่องที่ 2 ต่อเนื่องมาจากเรื่องที่ 1 พาลพาให้คนดูแลปลาตัวที่สอง มองการเลี้ยงปลาเป็นเรื่องง่าย ปล่อยปละละเลยไม่ต้องสนใจมาก ปลาก็โต แต่ไม่เคยรู้เลยว่า สามารถเลี้ยงปลาให้โตและสวยกว่านี้ได้ ไม่มีเรื่องของการวางระเบิดปลาเพราะความไม่รู้ ซึ่งจริงๆแล้ว มีการวางระเบิดปลาอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะการวางระเบิดโดยคนที่ไว้ใจให้ช่วยดูแลปลา ถือเป็นความมืดบอดทางปัญญา ที่คนดูแลปลาขาดความเข้าใจคน ขาดการเรียนรู้เรื่องใจเขาใจเรา ซื่อเกินกว่าที่จะแยกแยะได้ว่า งูเห่าที่ไม่แผ่แม่เบี้ย เป็นงูเห่าที่มีพิษ ซึ่งวันหนึ่ง ความเพลินจะกลายเป็นความหายนะ เพราะอยู่มาวันหนึ่ง งูเห่าแผ่แม่เบี้ยแต่เช้า ทั้งๆที่ไม่เคยดุร้ายมาก่อน
เรื่องที่ 3 ถือเป็นการรู้เมื่อสาย ว่าตัวเองจริงๆแล้วผิดพลาด เพราะเชื่อใจคน คนเป็นอะไรที่เชื่อใจไม่ได้ ด้วยระดับสติปัญญามีความต่างกัน ต้องไม่ไว้ใจคน โดยเฉพาะคนที่ต้องการให้เรารัก เพราะคนที่อยากให้เรารัก เป็นคนที่ถ้าเราไม่รัก จะร้าย หรือถ้าเคยรักแล้ว มาวันนี้ไม่รัก เขาจะโหด จะโกรธเราขนาดไหน เมื่อมองย้อนอดีตกลับไป ทำไมเราจึงไว้ใจคนแบบนี้ อ๋อ เพราะอาจเป็นเรื่องที่เขาตามใจเรา เราจึงเชื่อใจ
จับปลา ที่มือซ้ายก็ตัวหนึ่ง มือขวาก็ตัวหนึ่ง ยังไงโอกาสได้ปลาตัวใดตัวหนึ่งมีต่ำ เพราะต้องมีซักวันที่ปลาดิ้น สุดท้ายปลาจะหลุดมือ บาดเจ็บแล้วไม่ฟื้น โลกของคนทำธุรกิจ ตอนสุดท้ายปลายทาง เข็ดขยาดและเสียวกับความง่ายกันทุกคน เพราะสุดท้ายต้องเสียปลาทั้งสองตัว

25/11/67...
.........