04

  ...รอยทาง...


  เรารับผิดชอบได้แค่ทางของเรา

  ระหว่างทางเดินสู่ฝัน การที่ต้องบริหารจัดการ ต้องจูงใจให้ลูกน้องเห็นทางเดินไปข้างหน้าแบบที่เราเห็น เป็นการสูญเสียพลังงานมาก เพราะต้องอธิบาย ต้องหว่านล้อม ต้องสอน ต้องพูด ต้องใช้ความเหนือกว่าที่ลูกน้องยำเกรง มาตีเหล็กให้อ่อน ขึ้นรูปให้ได้ ที่ไม่นานลูกน้องก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีก เมื่อใจไม่ไป ไม่เห็นทางแบบที่เราเห็นตั้งแต่แรก หลักการที่จะใช้สอน เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไม่มีทางสำเร็จได้

  การแยกทางกันเดิน หรือการให้ออกจากทีมไป ที่หมายรวมไปถึงการไล่ออกจากบริษัท เป็นสิ่งที่จำเป็น เพราะการแก้ปัญหาเรื่องคน เรื่องลูกน้อง ที่ไม่เห็นเหมือนอย่างที่เราเห็น การสอนไม่ใช่ทางที่ใช่ คนนั้นสอนไม่ได้ จงตระหนักเรื่องนี้เอาไว้ให้ดี

  เมื่อรู้ว่า คนสอนไม่ได้ หลังจากที่ให้โอกาสสองครั้งแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้โอกาสครั้งที่สาม แล้วก็ไม่จำเป็นที่จะต้องหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง ว่าโอกาสครั้งที่สามจะเปลี่ยนแปลงคนได้ ถ้าเป็นคนดี โอกาสครั้งที่สองสามารถเปลี่ยนนิสัย เปลี่ยนสันดานได้

  ทางของเรา เมื่อเราเห็นเรารับผิดชอบได้ แต่ทางของเรา ที่เอาคนไม่เห็นมาร่วมงาน แล้วเราต้องรับผิดชอบกับความสำเร็จ นั่นหมายถึง เรากำลังดึงความหายนะให้เกิดขึ้นบนความรับผิดชอบของเรา

  ใครไม่เห็นเหมือนกัน ต้องทางใครทางมัน เท่านั้น

.........


สั่งสินค้าผ่านไลน์

Line ID : @sati.fpm

ติดตามช่องทางอื่น

Youtube : ชาย กิตติคุณาภรณ์ FPM