รอยทาง 15 “เซนส์และเจ้ากรรมนายเวร”
...รอยทาง...
🪔เป็นเรื่องที่แปลกมาก ว่าเซนส์ของเจ้าของกิจการ ที่ถ้าเกิดความรู้สึกในทางที่ไม่ดีขึ้นกับพนักงานคนใด มักจะกลายเป็นเรื่องจริง ว่าพนักงานคนนั้นเป็นกาฝาก เป็นตัวปัญหา เป็นคนที่สร้างความปั่นป่วนให้กับองค์กร
📍เซนส์ของเจ้าของกิจการ จึงใช้เป็นตัวชี้วัด ว่าถ้ารู้สึกไม่ดีขึ้นกับพนักงานคนใด ต้องรีบสืบสวนสอบสวนหาความจริงให้ปรากฏชัดโดยเร็ว อย่าปล่อยให้พนักงานผู้นั้นทำงานต่อไปในองค์กรอีกนาน เพราะยิ่งนานเท่าไร กิจการจะเสียหาย
💬ความยากลำบากเรื่องการเจรจา เรียกพนักงานมาแลกเปลี่ยน แล้วจบลงด้วยการให้ออก เป็นเรื่องที่เจ้าของกิจการทุกคนต้องผ่าน และการผ่านประสบการณ์นี้ เจ้าของกิจการจะได้รับโล่ของความเลวร้ายที่พนักงานคนที่ถูกให้ออกมอบให้ เจ้าของกิจการจะเป็นคนเลวในสายตาของพนักงานที่ถูกให้ออกไปจนตาย
📌คนเป็นเจ้าของกิจการ จึงเรียนรู้ว่า อย่าดี อย่าเล่นหัว อย่าใกล้ชิดกับพนักงานมากเกินไป ควรวางตัวให้ห่าง เพื่อให้การวัดผลการปฏิบัติงานถูกนำมาประเมินคุณงามความดีของพนักงานแต่เพียงอย่างเดียว โดยไม่มีเรื่องความรู้สึกที่สัมพันธ์ใกล้ชิดของเจ้าของกิจการเข้ามาเกี่ยวข้องในการประเมินด้วย
🍾เป็นเรื่องที่มหัศจรรย์มากว่า การให้พนักงานที่เจ้าของกิจการมีเซนส์ว่า ไม่ดีออก ผลที่ตามมา คือองค์กรดีขึ้นอย่างผิดหูผิดตา ทำให้เจ้าของกิจการรู้ความจริงเรื่อง เจ้ากรรมนายเวรที่แฝงมาในรูปของพนักงาน ว่าการจัดการต่อเจ้ากรรมนายเวรเป็นความจำเป็น ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
.........
