โกระ ทำสำเร็จ

  ...เรื่องเล่าชีวิตวันนี้...

  ยี่สิบห้าปีก่อนที่บางบัวทอง มีร้านที่ปลูกสร้างแบบเพิงหมาแหงน ไม่ได้หรูหราอะไร ร้านใกล้กับโรงเรียนพระแม่ สามารถทะลุออกถนนกาญจนาภิเษกได้ ฉันไปอุดหนุนประจำ เนื้อตุ๋นหม้อไฟ แพะตุ๋น รสชาติดี อร่อย มีเด็กเสริฟเป็นคนแคระที่เข้าฉากในภาพยนตร์ มีเจ้าของร้านเป็นดาราตัวประกอบเล่นคู่กับพระเอกตลอดกาล สมบัติ สรพงศ์ ชื่อเจ้าของร้านชื่อ โกระ วันนี้เวลาผ่านเลย พระเอกและดาราตัวประกอบโกระจากไปหมดแล้ว ไปในอีกที่หนึ่งที่ไกลแสนไกล

  วันนั้นที่โกระสร้างร้าน ฉันคิดเองว่า งานภาพยนตร์ไม่ได้ยั่งยืน วันหนึ่งดาราก็ไม่มีงานได้ อาชีพดาราจึงไม่ยั่งยืน ดาราที่คิดได้จึงต้องพยายามหาอาชีพเสริมเพื่อสร้างรายได้ให้ครอบครัว ให้กับคนที่เขาต้องรับผิดชอบส่งขึ้นฝั่งให้สำเร็จ ร้านอาหารเนื้อตุ๋น แพะตุ๋นจึงเกิดขึ้น

  มาวันนี้ร้านอาหารถูกสานต่อโดยลูกๆ ที่โตขึ้นมาแต่โกระไม่อยู่แล้ว ถ้าเดินเข้าร้านสังเกตดีๆจะเห็นภาพโกระ ลูกๆรักโกระ จัดวางตำแหน่งให้โกระได้เห็นความสำเร็จของตัวเอง เห็นลูกค้าที่เข้ามาทานอาหารอย่างแน่น โกระต้องยิ้มในที่ใดที่หนึ่งทุกวัน

  ทุกสาขาอาชีพมีความไม่ยั่งยืน วันหนึ่งต้องลาจากอาชีพที่เคยทำมา โลกธรรมแปดที่พูดว่ามีลาภเสื่อมลาภ มียศเสื่อมยศ เป็นจริง คลื่นลูกใหม่แทนที่คลื่นลูกเก่าเสมอ วันหนึ่งเมื่อต้องลาจากอาชีพเดิม อาชีพใหม่คืออะไรจึงเป็นคำถาม เป็นบททดสอบที่จะเกิดภาคใหม่ของชีวิต เกิดเป็นอาชีพใหม่ที่ส่งต่อให้ลูกหลานมีอนาคตได้ อย่างโกระไม่ได้ส่งต่ออาชีพดารา แต่ส่งต่ออาชีพพ่อค้าแม่ค้าขายอาหารให้กับลูกๆ เพื่อให้ลูกๆสบาย วิญญาณโกระต้องภาคภูมิใจเป็นที่สุดแน่ โกระทำสำเร็จ