รอยทาง 2. “เลือกพนักงานแบบไหน? ถึงจะใช่”✔
...รอยทาง...
📃ในการสัมภาษณ์งานแห่งหนึ่ง มีผมอยู่ด้วยในฐานะคนเลือก ว่าตกลงจะเอาใครดี? ทำให้ผมย้อนคิดถึงพนักงานที่เดินพาเหรดเข้ามาที่บริษัทผม สุดท้ายแล้วต้องเดินจากไปเกือบจะทุกคน สาเหตุเป็นเพราะ ความพยายาม ความเอาจริงเอาจังของเขาไม่มีเสถียรภาพ พูดง่าย ๆ ก็คือ ถ้าคบไฟโอลิมปิกมอดดับลงเมื่อไร ไฟในใจของเขาก็มอดดับลงด้วย อาการไฟไหม้ฟางเกิดขึ้นกับพนักงานที่ผมรับมากับมือทุกคน
🔥คบไฟในโอลิมปิกจะจุดตลอดเวลาที่เทศกาลโอลิมปิกกำลังดำเนินไป แล้วจะดับลง เมื่อเทศกาลปิดฉากลง พร้อมกับนักกีฬาส่วนมากที่อกหักไปไม่ถึงดวงดาว ไม่ได้เหรียญโอลิมปิก ทำให้เยอะเลยที่ท้อ ไม่เอาแล้ว ไม่ไปต่อ ลดความพยายาม และการต่อสู้ของตัวเองลงด้วยเหตุผลที่สมองคลอดความคิดขึ้นมาสนับสนุนต่าง ๆ นา ๆ เพื่อให้ตัวเองในฐานะที่ไม่พยายาม ไม่ไปต่อ เป็นฝ่ายถูก แบบเดียวกันกับพนักงานที่จากองค์กรไปทุกคน อาจไม่มีซักคนเลยที่รู้สึกในใจว่า องค์กรดี
🙍♂️คนเก่ง คนแล้วคนเล่า มาแล้วก็จากไป แต่กับคนคนหนึ่ง ผมถามเขาว่า คุณคิดว่า “คุณมีอะไรดี?” คำตอบที่ได้แตกต่างจากทุกคน เขาตอบว่า “เขาเป็นคนตรงต่อเวลามากที่สุดคนหนึ่ง และเรื่องการรักษาคำพูด เขาทำได้ดีแบบ 100%”
✔คำตอบนี้ได้ใจผม สื่อลงลึกไปในความรู้สึกของผมว่า “คนดี คือคนที่องค์กรควรเลือกเป็นอันดับหนึ่ง เพราะคนดีจะกลายไปเป็นคนเก่งได้ แต่คนเก่ง ไม่จำเป็นเสมอไปว่า ต้องเป็นคนดี”
⏱สามสิบปีแห่งการทำธุรกิจ สอนให้ผมรู้ว่า คนเก่งจริงหาได้ยากยิ่งเหมือนหาน้ำในทะเลทราย แต่คนดีหาได้ยากกว่า เมื่อเจอคนดีแล้ว กาลต่อมาคนดีจะกลายไปเป็นคนเก่ง
🚩คุณล่ะ ถ้าจะหาคนมาร่วมงาน โฟกัสไปที่คนดี อย่าโฟกัสไปที่คนเก่ง เพราะสุดท้ายคนเก่งจะทะเลาะกับคุณ
.........
